کاهش آلودگی هوای تهران در مهر

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، تهرانی ها در مهر 26 روز هوای قابل قبول و 4 روز هوای ناسالم برای گروه های حساس تنفس کردند. آلوده ترین هوا طی این ماه در روز 12 مهر تنفس شد به گونه ای که ذرات معلق کوچک تر از 2.5 میکرون به 112 افزایش یافت و در شرایط ناسالم برای گروه های حساس قرار گرفت.

تهرانی ها  مهر سال گذشته 10 روز هوای قابل قبول، 19 روز هوای ناسالم برای گروه های حساس و یک روز هوای ناسالم برای همه را تنفس کردند. آلوده ترین هوای این ماه، 10 مهر ثبت شد و ذرات معلق کوچک تر از 10 میکرون روی عدد 181 قرار گرفت البته آلاینده شاخص این ماه ذرات معلق کوچک تر از 2.5 میکرون بود که در آلودگی 20 روز از هوای پایتخت نقش داشت. طی این مدت 2 روز نیز ذرات معلق کوچک تر از 10 میکرون در شرایط نامطلوب قرار گرفت.

مهر سال 1403 تهرانی ها 22 روز هوای قابل قبول و هشت روز هوای ناسالم برای گروه های حساس تنفس کردند. آلوده ترین روز 26 مهرماه ثبت شد. در این روز ذرات معلق کوچک تر از 2.5 میکرون به 119 رسید. آلاینده شاخص این ماه نیز هفت روز ذرات معلق کوچک تر از 2.5 میکرون و یک روز ذرات معلق کوچک تر از 10 میکرون بود.

در مهرماه سال 1402، دو روز هوای پایتخت در شرایط ناسالم برای گروه های حساس قرار گرفت و آلوده ترین روز 24 مهر بود که ذرات معلق کوچک تر از 2.5 میکرون به 117 رسید. آلاینده شاخص نیز ذرات معلق کوچک تراز 2.5 میکرون بود. سایر روز های این ماه تهرانی ها هوای قابل قبول تنفس کردند.

وضع هوای تهران در اولین ماه پاییز 1401 نشان می دهد که تهرانی ها در این مدت 25 روز هوای قابل قبول، چهار روز هوای ناسالم برای گروه های حساس و یک روز هوای بسیار ناسالم را تنفس کردند. آلاینده شاخص هوای مهرماه سال 1401 ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون بود و هوای تهران 29 روز با این آلاینده شاخص آلودگی هوا را تجربه کرد. یک روز از مهرماه، آلاینده شاخص ذرات معلق کمتر از 10 میکرون بود.

در مهرماه سال 1400، 22 روز هوای قابل قبول و هشت روز هوای ناسالم برای گروه های حساس ثبت شد. آلاینده شاخص هوا ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون بود. یک روز از مهرماه نیز آلاینده شاخص ذرات معلق کمتر از 10 میکرون ثبت شد.

ذرات معلق کمتر از 2.5 و 10 میکرون چیست؟

بر اساس مطالعات و تحقیقات دانشمندان، برای هر آلاینده یک حد مجاز تعریف می شود. در مورد ذرات معلق کمتر از 10 میکرون این حد برابر 154 میکرو گرم بر متر مکعب تعریف شده است و حد استاندارد آلاینده های ذرات معلق کمتر از 2.5 میکرون برابر 35 میکروگرم بر متر مکعب است. بدین معنی که اگر متوسط غلظت این آلاینده ها در طول شبانه روز (24 ساعت) کمتر از این مقدار باشد، به لحاظ الاینده مورد نظر هوا قابل قبول است و اگر بیشتر از آن بود بسته به میزان غلظت، هوا در شرایط ناسالم برای گروه های حساس، ناسالم، بسیار ناسالم و یا خطرناک قرار می گیرد.

ذرات معلق کمتر از دو و نیم میکرون (PM 2.5) آلاینده شاخص هوای تهران در روز های سرد پایتخت است. این آلاینده دارای قطر دو و نیم میکرون و یا کمتر هستند که تقریبا یک سی ام قطر موی انسان است و به عنوان ذرات ریز (fine) نیز شناخته می شوند. ترکیب شیمیایی ذرات بسته به محل، زمان و آب و هوا متفاوت است و منابع انتشار آن شامل انواع فعالیت های احتراقی (وسایل نقلیه موتوری، نیروگاهی، سوزاندن چوب، و غیره) و فرایند های صنعتی خاص می شود. این ذرات هم به طور مستقیم ساطع می شوند و هم به شکل آلاینده ثانویه در جو شکل می گیرند.

ذرات معلق کوچکتر از 10 میکرون درشت ترند و نسبت به ذرات معلق کوچکتر از 2.5 میکرون کمتر وارد بخش های تحتانی سیستم تنفسی می شوند و به طور جزئی خطر کمتری دارند ولی در غلظت های بالا و در قیاس با حد مجاز می توانند مشکلات زیادی به لحاظ بهداشتی و زیست محیطی در پی داشته باشند.

به طور کلی عمده ترین منابع انتشار ذرات معلق نیز احتراق سوخت (مانند سوزاندن زغال سنگ و چوب)، خودرو های دیزلی فاقد فیلتر دوده، فرایند های صنعتی و کشاورزی و انتشار از خودرو ها است. ذرات معلق عموما در ماه های سرد سال کیفیت هوا را تحت تاثیر قرار می دهند. مطالعات علمی متعدد درباره ذرات معلق نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض این آلاینده باعث بروز مشکلات زبادی می شود. مرگ زودرس در مبتلایان به بیماری های قلبی و ریوی، بروز حملات قلبی غیرکشنده، ضربات قلب نامنظم، ابتلا به سرطان ریه، تشدید آسم، کاهش عملکرد ریه و افزایش علائم تنفسی مشکلاتی است که آلودگی هوا برای سلامت انسان ایجاد می کند.